प्रतिनिधी- ADV निलेशजी आंधळे
राजगुरुनगर (खेड प्रतिनिधी):खेड तालुक्यात सुरू असलेल्या जिल्हा परिषद व पंचायत समिती निवडणुकांनी भारतीय जनता पक्षाच्या संघटनात्मक वास्तवावर कठोर प्रकाश टाकला आहे. एबी फॉर्म घेतलेले उमेदवार काही दिवस प्रचार करून अचानक पक्षाला रामराम ठोकतात, ही घटना आता अपवाद राहिलेली नाही; ती भाजपातील अंतर्गत अस्वस्थतेचे आणि नेतृत्वावरील अविश्वासाचे ठळक लक्षण ठरत आहे. उमेदवारच पक्षावर विश्वास ठेवत नसतील, तर सामान्य मतदारांकडून विश्वासाची अपेक्षा तरी कशी करावी?
एकेकाळी पक्षशिस्त, निष्ठा आणि मजबूत संघटन यासाठी ओळखला जाणारा भारतीय जनता पक्ष खेड तालुक्यात मात्र आपली ओळख हरवत चालला आहे. प्रचार अर्ध्यावर सोडून पळ काढणारे उमेदवार हे केवळ वैयक्तिक स्वार्थाचे उदाहरण नसून, स्थानिक नेतृत्वावरचा अविश्वास दर्शवतात. हाच अविश्वास आज जिल्हा परिषद व पंचायत समिती निवडणुकांत भाजपाच्या पिछेहाटीचे प्रमुख कारण ठरत आहे.
नेतृत्वाचा अभाव आणि कार्यकर्त्यांचे दुर्लक्ष
आज खेड तालुक्यात भाजपाकडे एकही सर्वमान्य, प्रभावी नेतृत्व उरलेले नाही, ही वस्तुस्थिती नाकारता येत नाही. ज्यांनी संघर्ष करून, गावागावांत भाजपाचा झेंडा पोहोचवला, असे जुने निष्ठावान कार्यकर्ते आज दुर्लक्षित झाले आहेत. ना मानसन्मान, ना जबाबदारी, ना पद—अशा परिस्थितीत कार्यकर्त्यांनी पक्षासाठी झटावे तरी कशासाठी, असा प्रश्न निर्माण होतो.
याउलट, बाहेरून आलेल्या ‘आयात’ नेत्यांना आयती संधी, पदे आणि महत्त्व दिले जात आहे. कालपर्यंत विरोधी भूमिका घेणारे आज सत्तेच्या जवळ आहेत, तर कायम पक्षासोबत उभे राहिलेले कार्यकर्ते बाजूला फेकले गेले आहेत. या अन्यायकारक धोरणामुळे निष्ठावान कार्यकर्ते शांतपणे दुरावत असून, हेच भाजपासाठी सर्वात धोक्याचे संकेत मानले जात आहेत.
सत्तेत असूनही तालुक्यात अपयश
राज्यात सत्तेतील प्रमुख पक्ष असलेला भाजपाच खेड तालुक्यात राजकीयदृष्ट्या गुडघ्यावर येतो, यामागे विरोधकांची ताकद कमी आणि भाजपाचे अंतर्गत अपयश अधिक जबाबदार आहे. स्थानिक प्रश्नांवर ठोस भूमिका नसणे, कार्यकर्त्यांशी संवादाचा अभाव आणि नेतृत्वाकडून मार्गदर्शन न मिळणे—या सगळ्यांमुळे निवडणूक जिंकणे कठीण बनले आहे.
पुणे जिल्ह्यातील नेतृत्वावर प्रश्नचिन्ह
पुणे जिल्ह्यातील, विशेषतः खेडसारख्या ग्रामीण पट्ट्यातील भाजपाची आजची अवस्था पाहता एक प्रश्न अपरिहार्यपणे उभा राहतो—दिल्लीतील राष्ट्रीय नेतृत्वाला जमिनीवरील वास्तव खरंच माहीत आहे का?
पुणे जिल्ह्यासाठी लादलेले नेतृत्व—चंद्रकांत पाटील—हे शहरकेंद्री राजकारणात पारंगत असले तरी ग्रामीण भागातील गटतट, जाती-समूहांचे समीकरण, स्थानिक स्वाभिमान आणि कार्यकर्त्यांची मानसिकता याची पुरेशी जाण त्यांना आहे का, हा प्रश्न आता उघडपणे विचारला जात आहे. ग्रामीण भागात आदेश चालत नाहीत; संवाद आणि विश्वास हवा असतो. वरून निर्णय लादले गेले, तर कार्यकर्ता तुटतो—आणि आज नेमके तेच घडताना दिसते आहे.
ग्रामीण नेतृत्वाला संधी मिळणार का?
पुणे जिल्ह्यात राहुल कुल यांच्यासारखा ग्रामीण राजकारणाचा पिंड असलेला नेता आहे. महेशदादा लांडगे यांच्यासारखा तळागाळात काम करणारा, संघटन बांधणारा कार्यकर्ता आहे. मग प्रश्न असा उपस्थित होतो की, अशा नेत्यांना जिल्ह्याचे नेतृत्व करण्याची संधी राष्ट्रीय नेतृत्व देणार आहे का? की ग्रामीण भाग पुन्हा प्रयोगशाळा ठरणार?
आज भाजपाचा पराभव विरोधकांच्या ताकदीमुळे नाही, तर चुकीच्या नेतृत्वनिवडीमुळे होत आहे. हे वास्तव मान्य करण्याची हिंमत राष्ट्रीय नेतृत्व दाखवणार नसेल, तर खेडच नव्हे—संपूर्ण पुणे जिल्ह्यात भाजपाचे भवितव्य अधिक अंधारात जाण्याची भीती व्यक्त केली जात आहे.
हा प्रश्न केवळ खेड तालुक्यापुरता मर्यादित नाही.
हा भाजपाच्या निर्णयक्षमतेचा, नेतृत्वाच्या संवेदनशीलतेचा आणि ग्रामीण महाराष्ट्राकडे पाहण्याच्या दृष्टिकोनाचा प्रश्न आहे.
आता निर्णय दिल्लीला घ्यायचा आहे—
ग्रामीण कार्यकर्त्यांचा आवाज ऐकायचा, की त्यांना शांतपणे हरवत जायला द्यायचं?
प्रश्न साधा आहे—
भाजपा खेड तालुक्यात आत्मपरीक्षण करणार आहे की हळूहळू आत्मसमर्पण?
